Λαπαροσκοπικές Επεμβάσεις Συμφύσεων

ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΙΚΗ ΣΥΜΦΥΣΙΟΛΥΣΗ

Με τον όρο συμφύσεις αναφερόμαστε στην παθολογική ύπαρξη «ιστικών γεφυρών» μεταξύ των οργάνων της περιτοναϊκής κοιλότητας.

Σε τέτοιες καταστάσεις διαταράσσονται οι ανατομικές σχέσεις, με επακόλουθο τη διαταραχή της ομαλής λειτουργίας των οργάνων.

Οι συμφύσεις μπορεί να αφορούν τις ωοθήκες, τις σάλπιγγες, το έντερο, τη μήτρα και τη μεταξύ όλων αυτών φυσιολογική ανατομική σχέση.

Μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα την μερική ή και πλήρη απόφραξη των σαλπίγγων με κίνδυνο ακόμη και την καταστροφή αυτών, την καθήλωση των ωοθηκών, τη μη ομαλή λειτουργία του παχέως εντέρου κ.ά.

Οι συμφύσεις συνήθως προκαλούνται από:

• Προηγηθείσες χειρουργικές επεμβάσεις, ιδίως ανοικτές (μέσω λαπαροτομίας) όπως η σκωληκοειδεκτομή, οι καισαρικές τομές, η χειρουργική αντιμετώπιση παθολογικών καταστάσεων των ωοθηκών, των σαλπίγγων ή της μήτρας όπως η ινομυωματεκτομή.
• Ενδομητρίωση. Πρόκειται για καλοήθη παθολογική οντότητα η οποία εμφανίζεται με ιδιαίτερη συχνότητα στο γυναικείο πληθυσμό και προκαλεί ποικίλα προβλήματα κατά την αναπαραγωγική ηλικία.
• Ιστορικό πυελικής φλεγμονής (PID). Ιδίως σε περιπτώσεις παλαιότερης χλαμυδιακής λοίμωξης, οι συμφύσεις μπορεί να προκαλούν ιδιαίτερα προβλήματα κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής ηλικίας της γυναίκας, όπως υπογονιμότητα ή άλγος.

Η λαπαροσκοπική χειρουργική αντιμετώπιση αποτελεί την απολύτως καλύτερη μέθοδο προσέγγισης του προβλήματος (λαπαροσκοπική συμφυσιόλυση).

Οι λόγοι είναι οι ακόλουθοι:

Η μεγέθυνση της εικόνας αλλά και η δυνατότητα αναγνώρισης ανατομικών περιοχών οι οποίες είναι αδύνατον να αναγνωριστούν μέσω λαπαροτομίας (ανοικτής επέμβασης).

Η λεπτότητα και η ακρίβεια των χειρισμών με τη βοήθεια των λαπαροσκοπικών εργαλείων.

Ο ελάχιστος τραυματισμός των ιστών.

Η καθοριστικά, ελάχιστη δημιουργία μετεγχειρητικών συμφύσεων.